FOTOGRAF ALTI

GEÇMİŞTEN ALACAKLI

Geçmişten alacaklı, bir umutsuz gibi anılarla konuştum bugün. Sığındığım, umut sandığım boş bir inançla bağlandığım şeylere güldüm şimdi. Ya da güldüğümü sanarak ağladım aslında. İçime aktı gözyaşlarım, büyüdükçe denizim affeder oldum kendimi. Yıkadı gözyaşlarım içimde tuttuğum acılarımı. Arındım her damlada. Geçmiş, dönüp baktığımda hep acıyan bir yaraydı içimde. Kabuk bağladın, gözyaşlarımla yumuşadın ve akıp gittin.

Ellerimde tuttuğum, gelecek diye baktığım, sırları dökülmüş bir aynaydı. Gördüğümse yüzümden çok farklıydı. Ben diye yansıyan sen. Sen diye baktığım koskoca bir yanılsamaydı beklide. Sen vardı fotografta, gözümde büyüttüğüm sen. Net ve gayet sert.

Çok sonra fark ettim aynadan baktığımı sana. Yansıman gerçek sen, titrek ve flu. Gerçek görüntün sandığımsa bendeki yansımanmış ne yazık ki.

Temmuz 2010



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir